حشره شناسی پزشکی

حربه ای برای مبارزه با مالاریا؛ شیوه ای که پشه ها به ما می آموزند
نویسنده : مهرداد ضرابی - ساعت ٤:٢٦ ‎ب.ظ روز چهارشنبه ٥ آبان ۱۳۸٩
 

حربه ای برای مبارزه با مالاریا؛ شیوه ای که پشه ها به ما می آموزند

به نقل از بولتن امپریال کالج لندن

6 مارس 2009

پشه ها در اثر تغذیه از خون افراد مبتلا به مالاریا به این انگل آلوده می شوند. انگلهای راه یافته به بدن آنها ظرف مدت دو هفته رشد و نموکرده و پس از آن از طریق بزاق پشه ها و طی تغذیه از بدن فرد سالم به آن تزریق می شوند. با این حال بسیاری از انگلهای مالاریا بلافاصله پس از ورود به جریان خون حشره در اثر فعالیت سیستم ایمنی پشه ها از میان می روند مگر یکی دو مورد که از مهلکه می گریزند و پس از تقسیم و تکثیر می توانند فرد دیگری را آلوده نمایند.

مطالعات انجام شده نشان می دهد که 90-80 درصد انگلها در اثر فعالیت سیستم ایمنی بدن پشه از میان می روند. محققان دریافته اند که انگلها توسط یک زوج پروتئین به نامهای LRIM1 و APL1C که مربوط به سیستم سوروالانس عفونت در بدن پشه هستند مورد شناسایی قرار می گیرند. فعالیت این دو پروتئین مهاجم شناس موجب می شود که پروتئین سومی به نام TEP1 فعال شده و پس از یافتن پاتوژن مهاجم به سطح آن بچسبد و در دیواره سلولی آن سوراخهایی را ایجاد نماید. تیم کاالج سلطنتی لندن معتقد است این کشف تازه موجب توسعه روشهای جدید ژنتیکی و شیمیایی با هدف افزودن بر میزان موفقیت کشف انگل در بدن پشه ها خواهد شد به این ترتیب سیستم ایمنی بدن پشه ها خواهد توانست 100 درصد انگلها را از میان ببرد و از انتقال بیماری به انسان جلوگیری نماید.

دکتر جورج کریستوفیدس از دپارتمان علوم زیستی کالج سلطنتی لندن می گوید: "ما پشه ها را به عنوان موجودات بدی که موجب انتقال بیماری مالاریا می شوند می شناسیم غافل از اینکه آنها حاملان ناخواسته بیماری هستند و سیستم ایمنی آنها نیز مثل سیستم ایمنی بدن ما تلاش می کند که با عفونت بجنگد. حالا که بخوبی می دانیم سیستم ایمنی پشه ها چگونه به انگلهای مالاریا حمله می کند باید دریابیم که چگونه تعداد کمی از انگلها می توانند از دید این سیستم پنهان شوند. تنها تعداد کمی از انگلها از گزند سیستم ایمنی حشره در امان می مانند اما همین تعداد کم می تواند انگل لازم برای آلوده کردن انسان تازه ای را بوجود آورد با در نظر داشتن این موضوع اگر بتوانیم بفهمیم این تعداد ناچیز از انگلها چگونه می توانند از گزندسیستم ایمنی بدن پشه مخفی بمانند آنوقت می توانیم سیستم ایمنی آنها را ترغیب کنیم که همگی آنها را از میان ببرند."

مخارج این تحقیق توسط ولکام تراست، شورای تحقیقات علوم زیستی و زیست فن آوری(BBSRC) و انستیتوی ملی آلرژی و بیماریهای عفونی وابسته به موسسه ملی بهداشت ایالات متحده تامین شده است و در آن از انگلی استفاده شده است که موجد مالاریا در جوندگان است.

نیمی از جمعیت دنیا در معرض ابتلای به مالاریا هستند و همه ساله بیش از نیم میلیارد عفونت جدید ثبت می شود. همه ساله بین 1 تا 3 میلیون نفر در اثر ابتلای به مالاریا از بین می روند که اکثر آنها کودکان ساکن در بخش تحت صحرایی افریقا هستند.

صرفنظر از مالاریا، پشه ها می توانند بیماریهای دیگری مثل دنگ، تب زرد، فیلاریازیس و انسفالیتهای مختلف را بوجود آورند. دکتر کریستوفیدس و همکارانش در امپریال کالج لندن دریافته اند که پروتئین های  LRIM1 و APL1C متعلق به گروهی از پروتئین های کاشف عفونت هستند که بطور اختصاصی در پشه ها عمل می کنند. محققان باور دارند که این گروه از پروتئینها نقش حساسی در دفاع از سایر عفونتها نیز می توانند ایفا کنند بدین لحاظ در حال بررسی این موضوع هستند که عملکرد این پروتئینها در صورت آلودگی پشه به پاتوژنهای خطرناک انسانی چگونه خواهد بود.

 


 
comment نظرات ()